wish

             मराठी माध्यमाच्या शाळेमधून शिक्षण झाल्यामुळे इंग्रजी हा विषय थोडा अवघडच वाटायचा. इंग्रजी येतच नव्हतं असा भाग नाही, ते समजायचं आणि परीक्षेत लिहिता देखील यायचा. पण इंग्रजीमध्ये संवाद साधन महाकठीण काम. तस माझा स्वभाव थोडा चंचलच. शाळेत अभ्यासापेक्षा वक्तृत्व स्पर्धा, एकपात्री नाटक ह्यात जास्त रस होता. सुरेखा गायखे  मॅडम शिकवायच्या आणि पटकन  पाठांतर करून मी मनिषा आरसुळे नाटकासाठी  तयार असायची. स्टेज फिअर वैगेरे फार काही नव्हता. पण  अभियांत्रिकीला ऍडमिशन घेतल्यावर परकीयांच्या भाषेने माझी गरीबाची वाट लावली. अचानक डबक्यातला बेडूक नदीत सोडल्यावर त्याचे जे हाल होतील तसेच काहीस माझं देखील झालं. सगळं वातावरण बदललं. त्यातून न्यूनगंड निर्माण झाला.परकीयांच्या भाषेत स्वतःला इंट्रोड्युस करून देताना माझी फजिती सगळ्यांच्या पटकन लक्षात यायची. त्यातून नको तेच झालं. आत्मविश्वास कमी पडला. त्याचा परिणाम अभ्यासावर, जोडीला घरातली परिस्थिती देखील बेताचीच. सगळं कोलमडला आणि इयर ड्रॉप झाला. त्या एका वर्षात फार काही वेगळा नाही केला पण २ ३ इंग्रज...

        माझं नाव मनिषा, मनिषा राजाराम आरसुळे. तसं पाहिलं तर मला भेटणारी प्रत्येक व्यक्ती आपापल्या पद्धतीने माझं अवलोकन करुन मला नवी नवी नाव देतच असते. त्यातली काही सागंयची ठरली तर मनु, मनटे, मुस्कान. आई प्रेमाने  माई म्हणते तर आजोबा माया. पण एक प्रसंग आणि त्यामुळे मला मिळालेली नविन ओळख सदैव  अंतरी राहिल.        अभियांत्रिकीच्या तिस-या वर्षी  NSS camp ला जाण्याचा योग आला. Camp वैगेरे माझ्यासाठी पहिलाच अनुभव होता, पण अस म्हणतात अनुभवातून माणूस घडतो. त्या निमित्ताने निफाड तालुक्यातील चितेगाव पाहायला मिळाल.  शिबिरातली काम सोपं व्हावी म्हणून संघ केलेले असायचे.  मयुर, प्रगती, अर्चना, क्रांती, नम्रता, मधुरा, शुभंम, राहुल, अनुज, सागर, हर्ष  आणि विशाल असा आमचा संघ. एकदा संघासोबत गावातुन फेरफटका मारताना एक  आजी भेटली. तिने आम्हाला थांबवुन घेतल. मला औषध आणुन द्या असं म्हणत पाया पडु लागली. बाजुला उभी असलेली मी आजीला म्हणाली “अहो आजी नका पाया पडू आणुन देतो औषध”. आजीला नीट ऐकायला गेलं नाही कदाचित आणि वर मान करुन  पाहील ...

अभियांत्रिकीच्या द्वितीय वर्षात प्रवेश केला, आणि ताे मला एकदम हवा हवासा वाटु लागला. ताे दिसायला एकदम स्मार्ट , संप्पतीही  खुप,  बडया बापाचा. आणि मी नुसती बडबड करणारी , टेक्निकल नाॅलेज शुन्य असलेली झल्ली पाेरगी. " प्रत्येक सेमिस्टरला एक दाेन बॅक ,आणि वर फाेडणी सारखा  इयर ड्राॅप " तरीसुद्धा ताेच हवा हाेता. खुप प्रयत्न करुन मी कुठेतरी त्याच्यासाठी उभ्या असलेल्या अनेकांच्या रांगेत उभी राहिले. त्याला मिळवण्याच्या शर्यतीत पहिली याेग्यता चाचणी देखील पास झाले. आता त्याच्यातल आणि माझ्यातल अंतर थाेड कमी झाल हाेत .  तेवढ्यात ताे थाेडा अजुन जवळ आला , आणि कानातच म्हणाला .." पुढचा प्रवास साेबत करायचा असेल तर माझ्या काही अटी आहेत . १} तुला तुझ घर साेडून इथे परक्या शहरात याव लागेल. २} तुला काही वेळा माझ्यासाेबत रात्रीच्या वेळी सुद्धा राहाव लागेल. ( घरचे साेडतील का?) ३} मी तुझ्यासाेबत लग्न करणार नाही , पण जाेवर मी आहे ताेवर तुलाही दुसर्या मुलासाेबत लग्न करता येणार नाही. ( हे तर जास्तच झाल हा. ) ४} आणि २ वर्षाच्या आत जर  तु माझ्यासाेबत काडीमाेड घेतला, तर तुला मला २ ला...

  आज अचानकच  स्टार भारत वर पुन्हं प्रसारीत हाेत असलेली "महाभारत" ही मलिका पाहाण्याचा याेग आला. मालिका उत्तम यात शंका नाही . पण मालिकेतला प्रसंग मनात अनेक प्रश्न साेडून गेला.  प्रसंग एकलव्याचा . कथा  अशी हाेती की..... एकलव्याने गुरु द्रोणाचार्यांना जाऊन विचारले, “गुरुदेव, मला धनुर्विद्या शिकवण्याची कृपा कराल का ?” गुरु द्रोणाचार्यांच्या समोर धर्मसंकट उभे राहिले; कारण त्यांनी पितामह भीष्मांना वचन दिले होते की, केवळ राजकुमारांनाच ही विद्या शिकवीन. एकलव्य राजकुमार नव्हता, त्यामुळे त्याला ही विद्या कशी शिकवणार? द्राेणाचार्य एकलव्याला म्हणाले, “मी तुला ही विद्या देऊ शकत नाही.” एकदा द्रोणाचार्य, पांडव, तसेच कौरव धनुर्विद्येचा सराव करण्यासाठी अरण्यात गेले. त्यांच्या समवेत एक कुत्राही होता, जो फिरत फिरत जरा पुढे निघून गेला. तो कुत्रा एकलव्याजवळ पोहोचला. त्याला पाहून कुत्रा भुंकायला लागला. एकलव्याने कुत्र्याला लागू नये आणि त्याचे केवळ भुंकणे बंद व्हावे, अशा रितीने सात बाण त्याच्या तोंडात मारले. कुत्रा परत गुरु द्रोणाचार्य, पांडव आणि कौरव जिथे होते तिथे गेला. ...

  In hindi it's said that "Doobane wale ko tinke ka Sahara",thats   what my friends are - Tinka. Hahaha  you might be wondering why  I'm saying this . There is a pretty cool reason for the same . There was phase in my life when I felt demotivated, depressed , alone. But these people are always there just to make you feel good and motivated. They are the helping hand, savior in  trouble.  Im so amazed how they tolerate me  when I behave like a witty child  . Just wanna say thank you to each n every friend who came in my life and taught me the life lesson .  I will always be thank full to Akshay Nikhil for helping me in my bad times and motivating me lead a better life , filling me with confidence.  Then my schoolies Teju , Priya tuition mates Sayali , chaitali, 11th 12th ki college bestie kamini for being there for me when ever I needed a helping hand.  My engineering journey would be incomplete without you shradhha .  s...

School madhe scout-guide hot , ncc hot pn tri tyasathi kahi karav as far kmi vatal  . 1st yr engineering la aalyavr ekdm shevati mla NSS baddal smjl .  Enginnering ch jag farch nav ani moth hot . Mazya aavakya baherch . Aatmvishwas  achank kmi houn gela  hota  year drop chya dhakkyane  , Ani man asthir . Nss baddal rohan ne sangitl " etki khachun jau nko 2nd yr in zali ki nss madhe ja bar vatel tula " he tyache shabd changle pachani padle . Ani yeta jata  jr  department che nss co-ordinator badjate sir disle ki maitrinila sangaych hech co-ordinator at brka NSS  che aaplya department che .  Ani mg pori hasaychya . Vedi zali manisha mhanun punha joke vhaycha . 2nd yr la aale aani vatal aata chance aahe . Mla nss madhe jaych ch asa mana madhe nishchy . Ani shahrukh khan ne mhanalya pramane " kisi chij ko badi shiddat se chaho to puri kaynat tumhe usse milane ki sajish krti  hai " ani agdi tsch zal . Mi nss volunteer zale .  Thod...